Olmadı Reis!

Sırayı bozdun, sensiz nasıl olacak morallerimiz?

İmkansız hamle gibi değil mi, söyler misin?

Daha benle oynamamıştın ki!

Konuşacak çok şey, kahkaha atacak, katılacağımız, başkalarına acı gelen, ama bizi güldürecek ne mevzuular vardı!

Sendeki moral, o ezber bozan sözlerin, satranç sevgin, nükteli iğnelerin...

Olmadı Reis Olmadı!

İçim yandı...

Oralarda bir yerde bize bakıp gülüyorsun, o herzaman yüzündeki sempatiyi, dudaklarındaki minik gülümsemeyi taşıyorsun biliyorum.

Yerin cennet olsun.

Bilki unutulmayacaksın...

İçim Yandı Reis....

_____

Ne zaman bir yakını ölse birinin,

Onu ilk-ölüm sanır kalır o.

Ne zaman bir sevdiği ölse birinin,

Onu en-ölüm alır kalır o.

Ne zaman bir saydığı ölse birinin,

Onu hep-ölüm bulur kalır o.

Ne zaman bir-bildiği ölse birinin,

Onu son ölüm sayar kalır o.

Ne zaman bir umduğu ölse birinin,

Onu yok-ölüm duyar kalır o.

Ne zaman bir her şeyi ölse birinin,

Kendini ölümlerle yaşar kalır o.

Ne zaman bir kendisi ölse birinin,

Ölümlerde kendini yaşar kalır o.

Özdemir Asaf

İlgili içerikler

Turnuvalar ve organizasyonlarTüm haberler