"Ve Sonunda Bitti"

Ve sonunda bitti. Artık tek bir ünvan ve tek bir şampiyon var.

Rus Büyük Usta Vladimir Kramnik, 21 Eylül’de Elista’da başlayan ve üç haftayı aşkın bir süre devam eden, 12 adedi “klasik” zaman kontrollü, dördü “hızlı” olmak üzere, toplam 16 oyundan oluşan karşılaşmayı “bileğinin hakkıyla” kazanmayı başardı.

Üstelik bu 16 oyundan biri, hiç oynanmadan rakibi Bulgar Büyük Usta Veselin Topalov’un hanesine puan olarak yazılmıştı.

Kramnik, en azından bu yıl için, “tartışmasız” “şampiyon” olsa da, unvan karşılaşması sırasında yaşananların tartışmaları daha epey süreceğe benziyor.

Peki ama finali ve “eşitlik bozmaları” yerinde, yani Elista’da ki Hükümet binasının hemen yanında yer alan, şampiyona salonunda izleyen biri olarak dikkatimi çekenler neler ?

Şampiyonluk Kramnik ve FİDE Başkanı Kirsan (Nikolayeviç) İlyumzhinov’dan sonra en çok kime yaradı. Yada ortada “gerçekten” kaybeden biri var mı ?

Ve tabii bence en keyiflisi ve en önemlisi, Kalmukya ve Elista nasıl bir yer ? Kalmuklar nasıl insanlar ?

Evet tüm bunları, önümüzdeki bir haftalık zaman diliminde, mütevazı fotoğrafları ile birlikte satranç ailemizin ilgisine sunmaya çalışacağım.

Ama önce iki isimle, Kramnik ve Topalov ile ilgili “naçizane” gözlemlerimi aktarmalıyım.

Doğrusu “Dünya Satranç Şampiyonluğu” unvan maçı gibi, çok önemli bir spor olayının dünya medyasında kendisine hak ettiği yeri bulması için “tuvalet hadisesi”nin ortaya çıkmasının beklenmesi biraz da şampiyonanın yeri ile ilgili bir sorun. (Durun hemen kızmayın. Yer kısmı hariç bu tespiti yalnız ben değil, Kasparov bile yapıyor.)

Nihayetinde Elista, küresel medyanın dikkatli bakışlarından kaçabilecek kadar kenarda yer alan bir şehir. Kimbilir, bu açıdan düşünüldüğünde FİDE’nin Topalov’un menajeri Danailov’a teşekkür etmesi bile gerekebilir.

Katıldığım toplam dört basın toplantısında da, Rusya dışından şampiyonayı izlemeye gelen hiçbir gazeteci yer almadı. Rusça dışında hiçbir dilde soru sorulmadı. Sanki her şey fazlasıyla “aile içi” bir “sohbet” gibiydi.

Ama hakkını vermek lazım, FİDE Başkanı ve Elista halkı, misafirlerini ağırlama konusunda ellerinden geleni yaptılar. Özel misafirlere bir mihmandar ve bir çevirmen, özel araç ve tabii “efsane satranç şehrinde” mütevazı bir ev tahsis etmek bir yana, her daim, (Polisler hariç tabii) Kalmuk halkının güler yüzüyle karşılanmak, teşekkürü hak ediyor kanımca.

“İyi güzel de, Kramnik ve Topalov’dan söz edecektin onlara ne oldu ?” Dediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız. O halde ilk sözü hemen söyleyelim ;

Satranç olağanüstü bir spor, çünkü fazlasıyla “insani”. Bakın şu Topalov’a. Bu fotoğraf, yenilgi anından yalnızca otuz saniye sonra çekildi. Topalov 44… Kc5 in ardından yaptığı hatayı anlamış rakibinin elini sıkıp masadan ayrılmıştı. Ancak yenilginin hüznü yüzünde asılı kaldı.

Hesapta olmayan her yenilgi insanın aklını karıştırıyor. Giderek her şey belirsizleşiyor. Tıpkı bu fotoğrafa yansıdığı gibi.

Sonraki yazı. Ödül anı.

Murat KUL